هم‌چنين ادعا شده كه در آيهء شريفهء « وَسَيُجَنَّبُهَا اْلأَتْقَى » « 1 » ، مراد از « الأتقى » ابوبكر است و براساس آيهء شريفهء « إِنَّ أَكْرَمَكُمْ عِنْدَ اللَّه أَتْقاكُمْ » « 2 » ، ابوبكر نزد خداوند اكرم است و با اين صغرا و كبرا ، نتيجه مىگيرند كه چون ابوبكر نزد خدا باتقواترين و باكرامت‌ترين است ، پس شايستگى خلافت را دارد . اما اثبات نزول اين آيه دربارهء ابوبكر ابتداى كلام است و اين گفتار در كلام اهل تسنّن حتى از نظر افراد متعصّبى چون ابن تيميه معارض دارد . بنابراين اگر دربارهء ابوبكر به واقع نصّى وجود مىداشت ، هرگز به اين استدلال‌هاى واهى تمسك نمىشد . خلاصهء بحث بحث ادلهء اثبات امامت و خلافت بلافصل حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام را ابتدا با بررسى ادلهء قرآنى آغاز كرديم و پيش از همه ، به وجه دلالت آيهء شريفه ولايت بر اين حقيقت پرداختيم . در اين راستا رواياتى را كه بيان‌گر نزول آيه دربارهء اميرالمؤمنين عليه السلام بود ، از منابع معتبر اهل تسنّن نقل كرديم و راويان اين احاديث را در هر طبقه برشمرديم . افراد بزرگى از اصحاب رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله و تابعين و عده‌اى از حفّاظ ، محدّثين و مفسّران بزرگ اهل سنّت اين احاديث را روايت كرده‌اند . ضمن بررسى اسانيدِ روايات - بر طبق موازين رجالى اهل تسنّن - صحّت ، وثاقت و اعتبار آن‌ها اثبات گرديد . هم‌چنين بيان شد كه به اقرار و اذعان متكلّمان ، مفسّران و اهل حديث بزرگ اهل سنّت ، نزول آيهء ولايت دربارهء اميرالمؤمنين عليه السلام مورد اجماع و اتّفاق مفسّران است . در نهايت با طرح شبهه‌ها و اشكال‌هاى اهل تسنّن ، به تك تك آن‌ها پاسخ گفتيم .

--> ( 1 ) . سورهء ليل : آيه 17 . ( 2 ) . سورهء حجرات : آيه 13 .